Monday, October 25, 2004
Jaeja gódir hálsar, nú aetla ég ad segja ykkur frá einni helgi hjá mér, th.e.a.s. 15.-17. okt.
Hafdi ég frétt nokkrum vikum ádur ad thessa helgi yrdi carnaval í borg einni á Caribian strondinni sem heitir Limón. Ákvad ég svo ad skella mér ásamt vinkonu minni, Rosie, frá Ástralíu. Vid ákvádum ad hittast á rútustodinni á fostudaginn kl. 10. Ég maetti 20 mín of seint en thad var í lagi thar sem hún var nýkomin. Vid keyptum okkur mida í naestu rútu og medan á rútuferdinni stód spjolludum vid um hitt og thetta medan thutum fyrst framhjá endalausum skógum og sídan endalausum bananaraektunum. Eftir dágóda stund ákvad ég ad byrja ad spjalla vid konuna sem sat fyrir framan okkur í rútunni thví ég heyrdi hana tala ensku og finnst mér mjog gaman ad spjalla vid túrista sem ég hitti á fornum vegi. Var thetta thá kona sem var faedd og uppalin í Limón, en hafdi sídan flust til Florida og býr nú thar. Var hún ad heimsaekja aeskuheimilid sitt. Spjolludum vid heilmikid vid hana medan hún útskýrdi fyrir okkur marga hluti um sogu Limon og the caribian coast, um fólkid thar sem eru adallega svart fólk, og um hvernig lífid er á Jamaica en foreldrar hennar eru thadan. Var mjog áhugavert ad spjalla vid hana og stytti thad manni stundirnar í rútunni. Loksins komum vid ad leidarenda og gengum svo ad lítilli ritvoruverzlun sem vinur okkar vinnur í, en einmitt hjá honum aetludum vid ad gista yfir helgina. Thar var hann ásamt 2 vinum og einni gringu (thad sem hér er sagt um stelpur frá USA) og voru thau oll mjog hress. Thar chilludum vid dágóda stund en ákvádum svo ad fara út í eyju nokkurra tharna rétt hjá (sem er einmitt fyrsta eyjan sem Kristófer Kólumbus kom á thegar hann kom til Costa Rica árid 1502). Vid fórum í súpermarkadinn til ad verzla mat og drykk og toludum svo vid einhvern gaur vid hofnina til ad skutla okkur útí eyjuna. Thegar thangad var komid var thar enginn. Thad er eitt hús thar sem gaur nokkur býr í en hann var í landi. Vid komum okkur thá bara vel fyrir í húsinu, en thad var nú samt dáldid illa vid haldid hús. Vid bjuggum svo til bálkost thegar dimma tók og chilludum feitast tharna, grilludum kjot og bordudum stappadar baunir sem er eitthvad sem aldrei má vanta hér í Costa Rica. Tharna í húsinu var ekkert rafmagn thannig ad vasaljós sem ég tók med mér kom ad gódum notum. Svo settumst vid á strondina og horfum á borgina í ljósadýrdinni og hlustudum á hávadann frá partýsvaedi borgarinnar blandast vid sjávarnidinn. Svo kom ad thví ad fara ad sofa thegar langt var lidid á nóttinu og tími eldsins lidinn. Thegar vid fórum inní húsid thar sem aetlunin var ad sofa var thad dáldid scary, og enn meir thegar madur heyrdi hin ýmsu hljód. Ákvádum vid thá ad sofa úti, sumir í hengirúmum en adrir á dýnum. Ákvádu thó ég og einn gaur ad fara í skodunarferd inní húsid til ad tékka hvada hljód thetta vaeri. Í fyrsta herberginu var allt med kyrrum kjorum, en í thví naesta voru orgynnin oll af kakkalokkum. Brá okkur heldur betur í brún og lokudum hurdinni strax aftur thar sem thetta eru ógedsleg dýr. Svo í thridja herberginu rákumst vid á rottu eina ásamt fleiri kakkalokkum. Thá vorum vid sammála um thad ad thad vaeri betra ad sofa úti. Sváfum vid adeins í nokkra klukkutíma en voknudum vid thad ad thad var svín ad fitla vid faetur okkar. Fannst mér thad frekar óvenjulegt en forunautar mínir hogudu sér eins og thetta vaeri thad edlilegasta í heiminum. Í morgunmat bordudum vid leyfar frá kvoldinu og ákvádum svo ad ganga um eyjuna í leit ad gódum sundstad thar sem ekki var sturtuadstada. Fundum vid svo einn gódan stad og var gott ad skola af sér óhreinindin thar. Einnig er mjog heitt og rakt í Limón thannig ad skella sér í vatnid er mjog thaegilegt. Svo sluppum vid af í dágóda stund vid húsid ad nýju í hengirúmunum ádur en bátsgaurinn kom aftur og skutladi okkur í land. Thegar í land kom fórum vid ad skila dralsinu okkar í húsid thar sem vid gistum og svo fóru ég, Rosie og gringan nidrí bae. Vid tródum okkur innaní mannfjoldan og horfdum á endalausa skrúdgonguna labba framhjá med fólki dansandi og syngjandi og mikil stemning var medal lýdsins. Svo thegar sídasti hópurinn var ad ganga framhjá sagdi ein señora vid okkur ad vid thurftum ad passa okkur rosalega mikid thegar allir vaeru komnir framhjá thví thá mundi allur drasllýdurinn koma, og ef vid mundum ekki drífa okkur í burtu thá yrdi naestum pottthétt ad thad yrdi rádist á okkur. (Enda lít ég t.d. ekki beint út eins og fólkid hér) Vid sáum fullt fullt af loggum á hestum og gangandi koma og hugsadi ég med mér ad thad hlyti ad vera ástaeda fyrir ollum thessum loggum. Drifum vid okkur thá áfram med gongunni thar til ad vid komum á stad sem allar hátídarnar og partýin voru haldin. Ádur en vid gátum komist inn á svaedid gengum vid framhjá rod logregluthjóna og ég held ég hafi aldrei séd svona margar loggur ádur á einum stad. Thá minntumst vid orda theirra sem vid hofdum talad vid undanfarin sólarhring. Fólk sem býr í Limón hafdi verid ad tala um ad el carnaval vaeri thetta árid haldid á svaedi sem vaeri mjog haettulegt og ad mikid af innfaeddum thordu ekki ad fara thangad. Svo komumst vid ad thví ad árásarmennirnir hér nota ekki hnífa eins og í San José, heldur byssur. Heyrdum vid svo reynslusogu frá einum kunningja okkar sem hafdi verid tekinn nidur og 3 byssum midad ad honum 3 árum ádur og eftir thad hafdi hann ekki farid á el carnaval. Vegna thessa voru vid dáldid smeyk vid ad vera tharna á svaedinu. Ákvádum vid thó ad labba adeins um thar sem ekki var lidid langt á kvoldid og enn var mikid um fjolskyldufólk. Var thetta mjog mjog mjog stórt svaedi. Allt morandi í tívolíleiktaekjum, fullt af solubásum med fot, skartgripir og marg fleira. Svo var matur seldur út um allt og svo út í enda (sem tók um 15 mín ad labba) voru fullt af borum, sem stóru svaedi á milli theirra thar sem fólk hittist og spjalladi saman. Enda voru líka fullt af fólki. Tharna var ekki malbikad eda neitt svoleidi heldur var thetta allt sandur, sem var bara thaegilegt, enda gekk madur um í sandolum. Eftir thetta rolt okkur ákvádum vid ad snúa aftur heim og koma sídan aftur sídar um kvoldid med theim sem vid bjuggum hjá, thar sem er betra ad vera í staerri hóp og ekki bara útlendingar saman. Thegar heim kom sat vinur okkar á verondinni (thad gerir fólk mjog mikid hér) og var ad sjalla vid einhverja tvo gaura. Eftir ad ég hafdi tyllt mér nidur med vatnsglas thá byrjadi ég ad spalla líka vid thá. Voru thetta thá trúbodar. Einn frá El Salvador og hinn frá USA. Tilheyrdu their kirkju nokkurri sem er í stórum dráttum álíka odrum kristnum kirkjum, nema thad ad their héldu thví fram ad Jesú hafi birst í Ameríku á tímum Inkanna og Mayanna eins og hann birtist hinum vestraena heimi fyrir botni Midjardarhafs. Var mjog áhugavert ad tala vid thá og fraedast um trú theirra og starf hér í C.R. Eftir dágott spjall fóru their og gerdum vid okkur thá tilbúin ad fara út. Sídan fórum vid 8 saman á el carnaval, gengum út í enda med morgum stoppum thar sem thetta fólk var alltaf ad stoppa og heilsa einhverjum. Thar skelltum vid okkur inn á einn bar sem var mjog mjog mjog gódur. Var fyrst spilud tónlist frá the 80´s sem var mjog gaman ad heyra og svo fór tónlistin út í Reggae Roots, th.e.a.s. Bob Marley. Thad var gi-it magnad. Í fyrsta lagi er tónlistin mmmmeiriháttar, mjog róleg og thaegileg. Svo var svo gaman ad fylgjast med morgu fólki tharna á barnum sem fíladi sig svo algjorlega inn í tónlistina ad ég hef varla séd annad eins. Var mikid um rasta svertingja med dredda, sem hefdi ekki komid mér á óvart ef ad einhverjir theirra vaeru búnir ad reykja, og var stemningin grídarleg. Eftir dágóda stund breyttist tónlistin aftur í hradari beat og fór út í Don Omar frá Puerto Rico, en thad er mikid hlustad á hann hér (veit ég ekki hvort thad sé eitthvad um hann á Íslandi). Eftir ad vid hofdum dansad og dansad vorum vid ordin dáldid threytt, vid skelltum okkur út (thó í raun thad sé enginn munur á inni og úti, thad er í raun allt úti. Hver bar er í raun undir stóru tjaldi.) og chilludum á millisvaedinu sem var pakkad af fólki og mikill stemmari. Svo tylltum vid okkur á stad einum sem seldi mat og drykk og fengum okkur ad drekka. Enda er mjog heitt í Limón, og thegar madur dansar í thessum hita....úfff. Svo roltum vid heim á leid, komum vid í einu taekjanna sem fór í einhverjar hringi og daemi, og lobbudum svo heim. Thegar heim kom fundum vid einhverjar matarleifar í ísskápnum sem hitudum upp og fengum okkur smá naetursnarl ádur en farid var í háttinn. Daginn eftir, th.e.a.s. á sunnudeginum voknudum vid oll mjog seint thar sem ekki var farid snemma ad sofa. Ákvádum vid ad thetta yrdi chill dagur. Vid bordudum morgunmat um hádegid (sem var gallo pinto med tortilla og osti, en thetta er mjog típískt. Gallo pinto eru hrísgrjón og baunir saman) med allri fjolskyldunni og áttum svo mjog áhugaverdar umraedur vid matarbordid sem entust í um 2 ½ klst. Toludum vid um stjórnmál, landafraedi, spillingu, sogu, menningar, thjódmenningarsamfélog, vidskiptahalla, neyslusamfélog, vold, framtídina, fortídina, Ísland, Ástralíu, C.R., USA, ensku, spaensku, tungumál, menningarsjokk, lífsreynslur og margt margt fleira. Var thad mjog gaman. Sídan horfum vid á seinnihelming myndarinnar Hringardróttinssaga nr. 2 sem var ágaetisskemmtun. Thegar lída tók á eftirmiddaginn ákvádum vid ad skreppa nidrí bae, roltum thar um í dágóda stund og var naestum enginn í baenum thar sem allir voru í el carnaval. Vid fórum nidur ad sjó, og sátum thar í langan tíma. Toludum um lífid og tilveruna, eda vid og vid thogdum vid bara og horfdum á sjóinn leika um steinana og sandinn og himinninn og hver og einn lét hugsanirnar theytast um hugann. Sídarn keyptum vid okkur ís og roltum smám saman til baka. Á leidinni heim komum vid vid á ávaxtasolu einni útá gotu sem er opin allan sólarhringinn og keyptum okkur appelsínur og jocotes (sem veit ekki hvort sé til íslenskt ord) sem voru mjog gód og nutum út í fingurgóma. Thegar heim kom ákvádum vid ad spila. Var thá ekkert spil sem vid oll kunnum thar sem vid komum frá mismunandi heimshornum. Kenndum vid thá hvort odru og var thad mjog gaman. Thegar augnlokin fóru ad síga verulega á okkur fórum vid ad sofa glod eftir thaegilegan afsloppunardag.
Á mánudagsmorgni voknudum vid snemma og logdum ég, Rosie og gringan af stad til thjódgards í um klst fjarlaegd sem heitir Cahuita. Tókum vid bus og gekk ferdin vel. Thegar thangad kom skelltum vid okkur inn í thjódgardinn, og lobbudum thar á strondinni í dágódan tíma. Var nokkud um fólk thar thannig ad vid ákvádum ad fara stíg einn inní skóginn til ad koma á naestu strond thar rétt hjá. Eftir thónokkud labb í skóginum vissum vid ekkert hvar vid vorum eda hvert vid vaerum ad fara. Stígurinn var búinn ad leysast upp og engin strond komin. Eftir dágott labb komum vid thó loksins ad strondinni. Thar tylltum vid okkur, ekki sála ad sjá og skelltum okkur í sjóinn. Thurfti ég sídan ad hlaupa uppúr sjónum ad dótinu okkar thar sem hópur apa nálgadist, thví their raena nebbla oft mat eda dóti frá fólki. Sem betur fer tóku their ekkert en thad munadi mjóu nokkrum sinnum thar sem stundum getur verid erfitt ad halda theim í burtu thar sem their vinna saman og ferdast í hópum. Thess vegna thurfti alltaf eitt okkar ad vera í landi á apavakt. Eftir dágóda stund tharna veifudum vid bát einum sem fór thar framhjá og spurdum hvad hann mundi rukka fyrir ad taka okkur til baka. Var thad ekki dýrt og skelltum vid okkur med honum sem var ágaetisskemmtun fyrir sig. Svo tókum vid rútuna aftur til Limón og svo heim til San José hress og glod eftir góda helgi innan um svarta fólkid, rastana og hitann.
Hafdi ég frétt nokkrum vikum ádur ad thessa helgi yrdi carnaval í borg einni á Caribian strondinni sem heitir Limón. Ákvad ég svo ad skella mér ásamt vinkonu minni, Rosie, frá Ástralíu. Vid ákvádum ad hittast á rútustodinni á fostudaginn kl. 10. Ég maetti 20 mín of seint en thad var í lagi thar sem hún var nýkomin. Vid keyptum okkur mida í naestu rútu og medan á rútuferdinni stód spjolludum vid um hitt og thetta medan thutum fyrst framhjá endalausum skógum og sídan endalausum bananaraektunum. Eftir dágóda stund ákvad ég ad byrja ad spjalla vid konuna sem sat fyrir framan okkur í rútunni thví ég heyrdi hana tala ensku og finnst mér mjog gaman ad spjalla vid túrista sem ég hitti á fornum vegi. Var thetta thá kona sem var faedd og uppalin í Limón, en hafdi sídan flust til Florida og býr nú thar. Var hún ad heimsaekja aeskuheimilid sitt. Spjolludum vid heilmikid vid hana medan hún útskýrdi fyrir okkur marga hluti um sogu Limon og the caribian coast, um fólkid thar sem eru adallega svart fólk, og um hvernig lífid er á Jamaica en foreldrar hennar eru thadan. Var mjog áhugavert ad spjalla vid hana og stytti thad manni stundirnar í rútunni. Loksins komum vid ad leidarenda og gengum svo ad lítilli ritvoruverzlun sem vinur okkar vinnur í, en einmitt hjá honum aetludum vid ad gista yfir helgina. Thar var hann ásamt 2 vinum og einni gringu (thad sem hér er sagt um stelpur frá USA) og voru thau oll mjog hress. Thar chilludum vid dágóda stund en ákvádum svo ad fara út í eyju nokkurra tharna rétt hjá (sem er einmitt fyrsta eyjan sem Kristófer Kólumbus kom á thegar hann kom til Costa Rica árid 1502). Vid fórum í súpermarkadinn til ad verzla mat og drykk og toludum svo vid einhvern gaur vid hofnina til ad skutla okkur útí eyjuna. Thegar thangad var komid var thar enginn. Thad er eitt hús thar sem gaur nokkur býr í en hann var í landi. Vid komum okkur thá bara vel fyrir í húsinu, en thad var nú samt dáldid illa vid haldid hús. Vid bjuggum svo til bálkost thegar dimma tók og chilludum feitast tharna, grilludum kjot og bordudum stappadar baunir sem er eitthvad sem aldrei má vanta hér í Costa Rica. Tharna í húsinu var ekkert rafmagn thannig ad vasaljós sem ég tók med mér kom ad gódum notum. Svo settumst vid á strondina og horfum á borgina í ljósadýrdinni og hlustudum á hávadann frá partýsvaedi borgarinnar blandast vid sjávarnidinn. Svo kom ad thví ad fara ad sofa thegar langt var lidid á nóttinu og tími eldsins lidinn. Thegar vid fórum inní húsid thar sem aetlunin var ad sofa var thad dáldid scary, og enn meir thegar madur heyrdi hin ýmsu hljód. Ákvádum vid thá ad sofa úti, sumir í hengirúmum en adrir á dýnum. Ákvádu thó ég og einn gaur ad fara í skodunarferd inní húsid til ad tékka hvada hljód thetta vaeri. Í fyrsta herberginu var allt med kyrrum kjorum, en í thví naesta voru orgynnin oll af kakkalokkum. Brá okkur heldur betur í brún og lokudum hurdinni strax aftur thar sem thetta eru ógedsleg dýr. Svo í thridja herberginu rákumst vid á rottu eina ásamt fleiri kakkalokkum. Thá vorum vid sammála um thad ad thad vaeri betra ad sofa úti. Sváfum vid adeins í nokkra klukkutíma en voknudum vid thad ad thad var svín ad fitla vid faetur okkar. Fannst mér thad frekar óvenjulegt en forunautar mínir hogudu sér eins og thetta vaeri thad edlilegasta í heiminum. Í morgunmat bordudum vid leyfar frá kvoldinu og ákvádum svo ad ganga um eyjuna í leit ad gódum sundstad thar sem ekki var sturtuadstada. Fundum vid svo einn gódan stad og var gott ad skola af sér óhreinindin thar. Einnig er mjog heitt og rakt í Limón thannig ad skella sér í vatnid er mjog thaegilegt. Svo sluppum vid af í dágóda stund vid húsid ad nýju í hengirúmunum ádur en bátsgaurinn kom aftur og skutladi okkur í land. Thegar í land kom fórum vid ad skila dralsinu okkar í húsid thar sem vid gistum og svo fóru ég, Rosie og gringan nidrí bae. Vid tródum okkur innaní mannfjoldan og horfdum á endalausa skrúdgonguna labba framhjá med fólki dansandi og syngjandi og mikil stemning var medal lýdsins. Svo thegar sídasti hópurinn var ad ganga framhjá sagdi ein señora vid okkur ad vid thurftum ad passa okkur rosalega mikid thegar allir vaeru komnir framhjá thví thá mundi allur drasllýdurinn koma, og ef vid mundum ekki drífa okkur í burtu thá yrdi naestum pottthétt ad thad yrdi rádist á okkur. (Enda lít ég t.d. ekki beint út eins og fólkid hér) Vid sáum fullt fullt af loggum á hestum og gangandi koma og hugsadi ég med mér ad thad hlyti ad vera ástaeda fyrir ollum thessum loggum. Drifum vid okkur thá áfram med gongunni thar til ad vid komum á stad sem allar hátídarnar og partýin voru haldin. Ádur en vid gátum komist inn á svaedid gengum vid framhjá rod logregluthjóna og ég held ég hafi aldrei séd svona margar loggur ádur á einum stad. Thá minntumst vid orda theirra sem vid hofdum talad vid undanfarin sólarhring. Fólk sem býr í Limón hafdi verid ad tala um ad el carnaval vaeri thetta árid haldid á svaedi sem vaeri mjog haettulegt og ad mikid af innfaeddum thordu ekki ad fara thangad. Svo komumst vid ad thví ad árásarmennirnir hér nota ekki hnífa eins og í San José, heldur byssur. Heyrdum vid svo reynslusogu frá einum kunningja okkar sem hafdi verid tekinn nidur og 3 byssum midad ad honum 3 árum ádur og eftir thad hafdi hann ekki farid á el carnaval. Vegna thessa voru vid dáldid smeyk vid ad vera tharna á svaedinu. Ákvádum vid thó ad labba adeins um thar sem ekki var lidid langt á kvoldid og enn var mikid um fjolskyldufólk. Var thetta mjog mjog mjog stórt svaedi. Allt morandi í tívolíleiktaekjum, fullt af solubásum med fot, skartgripir og marg fleira. Svo var matur seldur út um allt og svo út í enda (sem tók um 15 mín ad labba) voru fullt af borum, sem stóru svaedi á milli theirra thar sem fólk hittist og spjalladi saman. Enda voru líka fullt af fólki. Tharna var ekki malbikad eda neitt svoleidi heldur var thetta allt sandur, sem var bara thaegilegt, enda gekk madur um í sandolum. Eftir thetta rolt okkur ákvádum vid ad snúa aftur heim og koma sídan aftur sídar um kvoldid med theim sem vid bjuggum hjá, thar sem er betra ad vera í staerri hóp og ekki bara útlendingar saman. Thegar heim kom sat vinur okkar á verondinni (thad gerir fólk mjog mikid hér) og var ad sjalla vid einhverja tvo gaura. Eftir ad ég hafdi tyllt mér nidur med vatnsglas thá byrjadi ég ad spalla líka vid thá. Voru thetta thá trúbodar. Einn frá El Salvador og hinn frá USA. Tilheyrdu their kirkju nokkurri sem er í stórum dráttum álíka odrum kristnum kirkjum, nema thad ad their héldu thví fram ad Jesú hafi birst í Ameríku á tímum Inkanna og Mayanna eins og hann birtist hinum vestraena heimi fyrir botni Midjardarhafs. Var mjog áhugavert ad tala vid thá og fraedast um trú theirra og starf hér í C.R. Eftir dágott spjall fóru their og gerdum vid okkur thá tilbúin ad fara út. Sídan fórum vid 8 saman á el carnaval, gengum út í enda med morgum stoppum thar sem thetta fólk var alltaf ad stoppa og heilsa einhverjum. Thar skelltum vid okkur inn á einn bar sem var mjog mjog mjog gódur. Var fyrst spilud tónlist frá the 80´s sem var mjog gaman ad heyra og svo fór tónlistin út í Reggae Roots, th.e.a.s. Bob Marley. Thad var gi-it magnad. Í fyrsta lagi er tónlistin mmmmeiriháttar, mjog róleg og thaegileg. Svo var svo gaman ad fylgjast med morgu fólki tharna á barnum sem fíladi sig svo algjorlega inn í tónlistina ad ég hef varla séd annad eins. Var mikid um rasta svertingja med dredda, sem hefdi ekki komid mér á óvart ef ad einhverjir theirra vaeru búnir ad reykja, og var stemningin grídarleg. Eftir dágóda stund breyttist tónlistin aftur í hradari beat og fór út í Don Omar frá Puerto Rico, en thad er mikid hlustad á hann hér (veit ég ekki hvort thad sé eitthvad um hann á Íslandi). Eftir ad vid hofdum dansad og dansad vorum vid ordin dáldid threytt, vid skelltum okkur út (thó í raun thad sé enginn munur á inni og úti, thad er í raun allt úti. Hver bar er í raun undir stóru tjaldi.) og chilludum á millisvaedinu sem var pakkad af fólki og mikill stemmari. Svo tylltum vid okkur á stad einum sem seldi mat og drykk og fengum okkur ad drekka. Enda er mjog heitt í Limón, og thegar madur dansar í thessum hita....úfff. Svo roltum vid heim á leid, komum vid í einu taekjanna sem fór í einhverjar hringi og daemi, og lobbudum svo heim. Thegar heim kom fundum vid einhverjar matarleifar í ísskápnum sem hitudum upp og fengum okkur smá naetursnarl ádur en farid var í háttinn. Daginn eftir, th.e.a.s. á sunnudeginum voknudum vid oll mjog seint thar sem ekki var farid snemma ad sofa. Ákvádum vid ad thetta yrdi chill dagur. Vid bordudum morgunmat um hádegid (sem var gallo pinto med tortilla og osti, en thetta er mjog típískt. Gallo pinto eru hrísgrjón og baunir saman) med allri fjolskyldunni og áttum svo mjog áhugaverdar umraedur vid matarbordid sem entust í um 2 ½ klst. Toludum vid um stjórnmál, landafraedi, spillingu, sogu, menningar, thjódmenningarsamfélog, vidskiptahalla, neyslusamfélog, vold, framtídina, fortídina, Ísland, Ástralíu, C.R., USA, ensku, spaensku, tungumál, menningarsjokk, lífsreynslur og margt margt fleira. Var thad mjog gaman. Sídan horfum vid á seinnihelming myndarinnar Hringardróttinssaga nr. 2 sem var ágaetisskemmtun. Thegar lída tók á eftirmiddaginn ákvádum vid ad skreppa nidrí bae, roltum thar um í dágóda stund og var naestum enginn í baenum thar sem allir voru í el carnaval. Vid fórum nidur ad sjó, og sátum thar í langan tíma. Toludum um lífid og tilveruna, eda vid og vid thogdum vid bara og horfdum á sjóinn leika um steinana og sandinn og himinninn og hver og einn lét hugsanirnar theytast um hugann. Sídarn keyptum vid okkur ís og roltum smám saman til baka. Á leidinni heim komum vid vid á ávaxtasolu einni útá gotu sem er opin allan sólarhringinn og keyptum okkur appelsínur og jocotes (sem veit ekki hvort sé til íslenskt ord) sem voru mjog gód og nutum út í fingurgóma. Thegar heim kom ákvádum vid ad spila. Var thá ekkert spil sem vid oll kunnum thar sem vid komum frá mismunandi heimshornum. Kenndum vid thá hvort odru og var thad mjog gaman. Thegar augnlokin fóru ad síga verulega á okkur fórum vid ad sofa glod eftir thaegilegan afsloppunardag.
Á mánudagsmorgni voknudum vid snemma og logdum ég, Rosie og gringan af stad til thjódgards í um klst fjarlaegd sem heitir Cahuita. Tókum vid bus og gekk ferdin vel. Thegar thangad kom skelltum vid okkur inn í thjódgardinn, og lobbudum thar á strondinni í dágódan tíma. Var nokkud um fólk thar thannig ad vid ákvádum ad fara stíg einn inní skóginn til ad koma á naestu strond thar rétt hjá. Eftir thónokkud labb í skóginum vissum vid ekkert hvar vid vorum eda hvert vid vaerum ad fara. Stígurinn var búinn ad leysast upp og engin strond komin. Eftir dágott labb komum vid thó loksins ad strondinni. Thar tylltum vid okkur, ekki sála ad sjá og skelltum okkur í sjóinn. Thurfti ég sídan ad hlaupa uppúr sjónum ad dótinu okkar thar sem hópur apa nálgadist, thví their raena nebbla oft mat eda dóti frá fólki. Sem betur fer tóku their ekkert en thad munadi mjóu nokkrum sinnum thar sem stundum getur verid erfitt ad halda theim í burtu thar sem their vinna saman og ferdast í hópum. Thess vegna thurfti alltaf eitt okkar ad vera í landi á apavakt. Eftir dágóda stund tharna veifudum vid bát einum sem fór thar framhjá og spurdum hvad hann mundi rukka fyrir ad taka okkur til baka. Var thad ekki dýrt og skelltum vid okkur med honum sem var ágaetisskemmtun fyrir sig. Svo tókum vid rútuna aftur til Limón og svo heim til San José hress og glod eftir góda helgi innan um svarta fólkid, rastana og hitann.
Comments:
Post a Comment
