Biggi í costa rica

Thegar ég var utan vid mig og húsid naestum sprakk
Ég var frekar utan vid mig í dag. Ég kom heim eftir ad hafa hitt 2 drengi. Var mjog theyttur. Gekk inní eldhús til ad leita mér ad einhverju ad borda. Eftir ad hafa nartad í hitt og thetta fann ég ad thad voru nokkrar bakadar kartoflur vafnar inní álpappír í ofninum sem mamman hafdi bakad um morguninn. Thar var heppnin med mér, ég tók eina og ákvad ad skella henni inní orbylgjuofninn, hugsandi um smjorid sem faeri svo á hana heita og myndi brádna á henni. Setti tímann á 40 sek og um leid og ég ýtti á start byrjadi ég ad ganga ad braudinu thar sem ég vildi borda braud med. Eftir svona 2 sek heyrdust thessi ógurlegu óhljód úr orbylgjuofninum, ég leit vid í skelfinu minni og sá eldhraeringar inní ofninum. Thótt lappirnar mínar vildu hlaupa út ádur en hverfid mundi springa, thá lét ég skynsemina ráda til ad reyna ad bjarga orbylgjuofninum. Stokk ad ofninum, sem tók heila eilífd, medan eldhraeringar og litlar sprengingar áttus sér stad hinu megin vid glerid. Ýtti svo á stopp og opnadi opninn. Fattadi thá hvad ég var heimskur. Ég setti kartofluna vafda í álpappír inní orbylgjuofninn. Hluti pappírsins var horfinn og vonda lykt steig uppí loftid. Thetta kenndi mér lexíu. Nú veit ég af eigin reynslu hvad gerist ef álpappír fer inní orbylgjuofn. En thad var allílae med ofninn thar sem thetta vardi ekki í langan tíma. Nokkrum mínútum sídar eftir ad ég thordi ad prufa ofninn, bordadi ég bakada kartoflu med braeddu smjori med braudi...mjog gott...(thótt mér finnist vanalega smjor algjor vidbjodur thá er thad gott med bokudum kartoflum)