Biggi í costa rica

Annar skiptinemi frá Sudur Afríku hringdi í mig um daginn og spurdi hvort ég vildi koma med honum í partý. Thar sem ég hafdi ekkert plan thetta laugardagskvold ákvad ég ad slá til. Thetta var víst ekki partý heldur ball í skólanm hans. Ég ákvad samt ad skella mér. Ég hitti hann og vid tókum straetó á áfangastad sem mér til mikillar furdu var um 10 km í burtu. Tharna eyddum vid kvoldinu, í íthróttasalnum í skólanum hans. Í sjálfu sér var thetta ekkert mjog skemmtilegt thar sem ég thekki bara hann og eina adra stelpu af ollum skólanum. En thetta var áhugavert. Thad voru alltaf svona 5-7 log af “pop” tónlist spilud (thad er svona latin pop....í heildina ekkert spes, en kannski er thad bara spurning um vana) og sídan var skipt yfir í salsa og merengue (held thad sé skrifad svona). Thegar pop tónlistin hljómadi um salinn thá donsudu krakkarnir svipad og á Íslandi. Svo thegar salsa kom thá myndudu allir por einn thveir og thrír og donsudu salsa eins og ekkert vaeri edlilegra. Mér fannst mjog gaman ad horfa á thetta. Svo reyndi ég ad skýra fyrir einum strák hvad mér fyndist thetta sérstakt en hann skildi ekki hvad ég var ad tala um thví thetta er náttla alveg normal fyrir theim. Persónulega gat ég ekkert dansad salsa eda merengue thar sem ég er ekki enn oruggur í hvernig á ad gera thad. Svo er dans ekkert í neinu uppáhaldi hjá mér. Thannig ad thessar nokkrar klukkustundir tharna inni var ég mest bara rólegur. Enda thekkti ég heldur naestum engin log. Loksins kom svo lag sem ég thekkti sem var Gangsters Paradise med Coolio (sem var einmitt titillag kvikmyndarinnar Dangerous Minds) en thá fóru bara allir af dansgólfinu. Ég loksins fór ad dansa og njóta mín en DJ-inn skipti um lag ádur en thad var hálfnad. Thá komst ég ad thví ad ég er ekki med sama tónlistarsmekk og fólkid hérna. En ég held thad breytist med tímanum. Heimferdin tók svo dágódan tíma thar sem vid thurftum ad finna leigubíl og vesen en svo loksins komst ég heim. Lagdist uppí rúm med sud í eyrunum eins og alltaf eftir boll thví tónlistin er alltaf spilud of hátt, skil ekki af hverju. Tengdi heyrnartólin mín í geislaspilarann og ýtti á play á disk sem ég er nýbúinn ad fá. Hafdi fengid copy af soundtrackinu úr fronsku myndinni Amilie hjá stelpu sem ég thekki hér. Gód róleg tónlist og mjog gód mynd ef út í thad er farid. Hún er odruvísi en allur Hollywood pakkinn og gaman ad horfa á hana. Maeli med henni! Sídan sveif ég inní draumheiminn á vit aevintýranna med rólegri Amilie tónlist.

Thar sem ég nefndi drauma langar mig ad nefna eitt. Í byrjun dvalarinnar dreymdi mig alltaf íslenska drauma. Th.e.a.s. ég var annadhvort med fjolskyldunni eda vinum á íslandi og var ad gera eitthvad skemmtilegt. En núna er thetta bland. Draumarnir mínir núna eru oftast í umhverfi í Costa Rica en persónurnar eru bland af theim sem ég thekki hér og theim sem ég thekki heima. Dáldid fyndid. Ég mundi túlka thad thannig ad ég sé kominn adeins inní landid en er ennthá smá med hugann á Íslandi. Kannski undir lokin verda draumarnir bara hédan. Aldrei ad vita....