Thursday, March 18, 2004
Kakkalakki
Á fostudogum er ég alltaf í tímum sem eru laboratorio tímar tengdir líffraedi. Franugm vid thá heimvinnu sídustu viku ad koma med poddu í tímann(th.e.a.s. ekki lifandi en samt í heilu lagi). Thar sem ég er nú í Costa Rica vildi ég sýna smá vott af frumleika, thrátt fyrir takmarkada thekkingu mína á poddum, og finna eitthvad annad en maur eda kongulo enda nóg af theim hér. Ég tók einn hring um húsid en loksins thegar madur tharf ógedslega poddu thá er engin sjáanleg. Á gongu minni um húsid rakst ég náttla á nokkra tugi konguloa, nokkra maurahópa og slatta af flugum. En thar sem ég fann ekkert krassandi gafst ég upp og ákvad ad fresta leit minni. Enda hafdi ég viku.
Sídar sama dag fór ég á eitt af 3 badherbergjum hússins, var ekki í neinni podduleit. Eftir ad hafa kveikt ljósid og verid tharna inni í nokkrar sek rak ég augum í kakkalakka. Brúnan, glansandi kakkalakka sem gekk snogglega med liprum fóleggjum sínum um badherbergisvegginn. Fyrst brá mér svoldid enda dáldid ógedslegt kvikindi en sídan áttadi ég mid á taekifaerinu sem var í bodi. Ég stokk fram í eldhús til ad finna krukku eda eitthvad álíka ílát. Eftir smá leit fann ég hentugt ílát og skaust aftur inná bad. Thar sem leitin ad ílátinu tók smá tíma var kakkalakkinn ekki á sama stad og ég fór thannig ad ég hugsadi med mér ad hann hlyti ad hafa skridid adeins um. En hvert sem ég gádi thá var sem jordin hefdi gleypt hann. Vonsvikinn thurfti ég ad snúa aftur inní eldhús med tóma krukkuna eftir nokkurra mínútna leit og reiknadi fastlega med thví ad ég yrdi e.t.v. bara ad saetta mig vid venjulega konguló. Thad var frekar óhugnaleg tilhugsun ad fara ad sofa thetta kvold vitandi thess ad kakkalakki vaeri á roltinu einhversstadar nálaegt. En thad gleymdist fjótt.
Nokkrum dorum sídar á sama badherbergi rakst ég aftur á hann(¿e.t.v. ekki sá sami...hver veit?). Á naestum ljóshrada ferdudust taugabod í heilanum mínum sem sogdu mér ad láta thetta taekifaeri ekki renna mér úr greipum. Hljóp ég á leifturhrada í eldhúsid eins og fyrri daginn en nú vissi ég um stadsetninu krukkunnar thannig ad á nokkrum sekúndum var ég kominn aftur til baka....og viti menn, hann var ennthá á svipudum stad.
Thar sem kakkalakkinn var ekkert alltof viljugur ad láta veida sig í krukku hófst smá eltingaleikur um húsid sem endadi med thví ad samvinna mín og bródur míns hér leiddi til fongunar kakkalakkans í midjum stiganum.
Nú get ég komid med eitthvad annad en konguló, maur eda moskítóflugu í laboratorio tímann á morgun! Ég var sáttur thví takmarkinu var nád!
Á fostudogum er ég alltaf í tímum sem eru laboratorio tímar tengdir líffraedi. Franugm vid thá heimvinnu sídustu viku ad koma med poddu í tímann(th.e.a.s. ekki lifandi en samt í heilu lagi). Thar sem ég er nú í Costa Rica vildi ég sýna smá vott af frumleika, thrátt fyrir takmarkada thekkingu mína á poddum, og finna eitthvad annad en maur eda kongulo enda nóg af theim hér. Ég tók einn hring um húsid en loksins thegar madur tharf ógedslega poddu thá er engin sjáanleg. Á gongu minni um húsid rakst ég náttla á nokkra tugi konguloa, nokkra maurahópa og slatta af flugum. En thar sem ég fann ekkert krassandi gafst ég upp og ákvad ad fresta leit minni. Enda hafdi ég viku.
Sídar sama dag fór ég á eitt af 3 badherbergjum hússins, var ekki í neinni podduleit. Eftir ad hafa kveikt ljósid og verid tharna inni í nokkrar sek rak ég augum í kakkalakka. Brúnan, glansandi kakkalakka sem gekk snogglega med liprum fóleggjum sínum um badherbergisvegginn. Fyrst brá mér svoldid enda dáldid ógedslegt kvikindi en sídan áttadi ég mid á taekifaerinu sem var í bodi. Ég stokk fram í eldhús til ad finna krukku eda eitthvad álíka ílát. Eftir smá leit fann ég hentugt ílát og skaust aftur inná bad. Thar sem leitin ad ílátinu tók smá tíma var kakkalakkinn ekki á sama stad og ég fór thannig ad ég hugsadi med mér ad hann hlyti ad hafa skridid adeins um. En hvert sem ég gádi thá var sem jordin hefdi gleypt hann. Vonsvikinn thurfti ég ad snúa aftur inní eldhús med tóma krukkuna eftir nokkurra mínútna leit og reiknadi fastlega med thví ad ég yrdi e.t.v. bara ad saetta mig vid venjulega konguló. Thad var frekar óhugnaleg tilhugsun ad fara ad sofa thetta kvold vitandi thess ad kakkalakki vaeri á roltinu einhversstadar nálaegt. En thad gleymdist fjótt.
Nokkrum dorum sídar á sama badherbergi rakst ég aftur á hann(¿e.t.v. ekki sá sami...hver veit?). Á naestum ljóshrada ferdudust taugabod í heilanum mínum sem sogdu mér ad láta thetta taekifaeri ekki renna mér úr greipum. Hljóp ég á leifturhrada í eldhúsid eins og fyrri daginn en nú vissi ég um stadsetninu krukkunnar thannig ad á nokkrum sekúndum var ég kominn aftur til baka....og viti menn, hann var ennthá á svipudum stad.
Thar sem kakkalakkinn var ekkert alltof viljugur ad láta veida sig í krukku hófst smá eltingaleikur um húsid sem endadi med thví ad samvinna mín og bródur míns hér leiddi til fongunar kakkalakkans í midjum stiganum.
Nú get ég komid med eitthvad annad en konguló, maur eda moskítóflugu í laboratorio tímann á morgun! Ég var sáttur thví takmarkinu var nád!
Comments:
Post a Comment
